• حملات سایبری و میدان جنگ الکترونیک (پایانی)

cyberattacks5 

حملات سایبری و میدان جنگ الکترونیک (پایانی(

جنگ سایبری به یکی از ابزارهای اصلی ارتش اسرائیل تبدیل شده که از طریق آن به اهداف راهبردی خود دست پیدا می‌کند. در دیدگاه اسرائیل جنگ بعدی در حوزه سایبری خواهد بود.
الکس فیشمن، نویسنده مسائل نظامی اسرائیلی، مدعی است که تل‌آویو به طور مخفیانه در حال آماده شدن است چرا که نگران است سامانه‌های حساس در اثر حمله ویروس‌ها در حساس‌ترین مقاطع فلج شوند. وقتی به این مسئله نگاه می‌کنیم که «دشمنان» توانسته‌اند در طول چند سال اخیر کنترل تعدادی از سامانه‌ها را به دست بگیرند و در زمینه جنگ سایبری پیشرفت‌های چشمگیر فنی داشته‌اند این گفته به نظر منطقی است. این نویسنده به این موضوع عبارت «جنگ در سایه» میان ارتش‌ها را اطلاق می‌کند که در آن دشمن برنامه خود را بر اساس اطلاعات طراحی می‌کند.

ذهن‌های برتر پیروز جنگ‌های سایبری خواهند شد
صحنه جنگ امروزی مثل یک صفحه شطرنج در ابعاد جهانی است که در آن ذهن‌های برتر برنده بازی هستند.  در نتیجه بسیاری از اعضای امنیتی اسرائیل، و کمیته امور خارجی و دفاع پارلمان خواستار آن شده‌اند که سیاست امنیتی اسرائیل که در اوایل دهه پنجاه میلادی پایه‌گذاری شده است جهت پاسخگو بودن به این نوع جدید از جنگ دچار تغییر و تحول شود. برخی برنامه‌های شبیه‌سازی در این عرصه طراحی و اجرا شده‌اند. نتیجه نشان داده که خطر حملات بسیار جدی است. به همین دلیل تلاش‌هایی صورت گرفته تا منابع انسانی و مالی جهت حمایت از چنین برنامه‌هایی بسیج شوند.

تأکید اسرائیل بر راه‌اندازی سازمانی برای افزایش ایمنی سایبری
ژنرال عاموس یادلین، رئیس پیشین اطلاعات نظامی اسرائیل، در سخنرانی‌ای که در دسامبر ۲۰۰۹ در «اندیشکده مطالعات امنیت ملی» در دانشگاه تل‌آویو ایراد کرد به این موضوع پرداخت. او گفت «ارتش اسرائیل مصمم است از شبکه‌ها حفاظت کافی به عمل آورد و حملات سایبری را آغاز کند». شاخه سایبری ارتش ممکن است بتواند از فضای سایبری اسرائیل حفاظت کند همان طور که قرارگاه سایبری آمریکا این کار را می‌کند اما این نهاد برای حفاظت کامل از فضای سایبری دولت طراحی نشده است.

نقش یگان ۸۲۰۰ ارتش اسرائیل در فضای سایبری
اطلاعات موجود درباره این موضوع کم است و مستقیماً به راهبرد اسرائیل و رویکرد آن به امنیت سایبری نمی‌پردازد. در ارتباط با آماده‌سازی اسرائیل جهت دفاع از فضای سایبری چند نکته شایان ذکر وجود دارد:

۱یگان ۸۲۰۰ ارتش اسرائیل بر سه وجه جنگ سایبری تکیه دارد: جمع‌آوری اطلاعات و تهاجم و پدافند الکترونیک
۲آژانس امنیت داخلی، موسوم به «شین بت»، مسئول پدافند سامانه‌های رایانه‌ای دولت اسرائیل، زیربناهای الکترونیکی کشور و اطلاعاتی است که به نظام بانکی مرتبط هستند. این مسئله از اواخر دهه نود میلادی به همین شکل دنبال شده است. «شین بت» هم چنین در زمینه اینترنت و حملات شبکه نیز فعال است. گفته می‌شود این نهاد بهترین مکان برای مغزهای متفکر اسرائیل در زمینه فضای سایبری است. این نهاد هم چنین در زمره شش واحد برتر حمله‌کننده اینترنتی در جهان قرار دارد.
۳ارتش اسرائیل نزدیک به ۳۰۰ کارشناس جوان رایانه که بر روی اینترنت کار می‌کنند در اختیار دارد. ۳۰ کارمند نیز در شاخه‌های مختلف جهت نظارت بر شبکه‌های اینترنتی فعالیت می‌کنند. تصور می‌شود یگان ۸۲۰۰، که زاییده سازوکار نظارت است، در قلب این نیرو قرار دارد.
۴واحد سی.۴. آی مسئول ارتباطات و سازماندهی و هماهنگی توانایی‌های دفاع سایبری اسرائیل است.  یک افسر ارشد اطلاعاتی به مقام «مرکز کدگذاری و امنیت اطلاعات» گماشته می‌شود که (که در زبان عبری با عنوان اختصاری ماتزوو شناخته می‌شود) وظیفه ارائه اطلاعات در زمینه پیشرفت‌های فنی رقبای اسرائیل در زمینه هک کردن رایانه‌ها را بر عهده دارد. ماتزوو مسئول کد نویسی است که در نیروهای پدافند اسرائیل، «شین بت» و شبکه‌های موساد کاربرد دارد. واحد سی.۴. آی تیم‌هایی در اختیار دارد که کدنویسی و دیوارهای آتشین را آزمایش می‌کنند.

پیشنهادهای اندیشکده صهیونیستی برای افزایش قابلیت‌های سایبری
۵در سال ۲۰۱۲ اندیشکده مطالعات امنیت ملی اسرائیل برنامه‌ای آموزشی در زمینه امنیت سایبری آغاز کرد. این اندیشکده گزارشی با جزئیات از جنگ سایبری در مه ۲۰۱۲ منتشر کرد که در آن پیشنهاد داده بود اسرائیل توانایی‌های تهاجمی و تدافعی‌اش را بسط دهد، آموزش‌های ملی و بین‌المللی را در پیش بگیرد، سطح هوشیاری را بالا ببرد، و امنیت فناوری اطلاعات را در پدافند راهبردی اسرائیل مد نظر قرار دهد.
۶در ماه مارس ۲۰۱۱ اسرائیل تشکیل واحد فناوری اطلاعات سامانه‌ها را تصویب کرد. این نهاد بین وزارتخانه‌ای وظیفه دارد ارتباطات الکترونیک دولت را هماهنگ‌سازی کند. این نهاد، تحت نظارت مدیرکل وزارت امور مالی، باید واحدهای ارتباطی حاضر در درون وزارت خانه‌ها را هماهنگ کند و مستقیماً مسئولیت تمامی برنامه‌های رایانه‌ای شدن دولت را بر عهده دارد.
۷در ۲۷ مارس ۲۰۱۱ اسرائیل تشکیل واحد مدیریت اطلاعات تحت نظارت وزارت امور مالی را تصویب کرد. این نهاد مستقیماً مسئول سیستم‌های ارتباطی رایانه‌ای دولت است و برنامه‌های زیرساخت دولتی در عصر اینترنت نیز تحت نظارت آن به انجام می‌رسد.
۸اسرائیل یک آژانس دولتی جدید با عنوان کارگروه ملی سایبری را در ۱۸ می ۲۰۱۱ تشکیل داد تا خود را در مقابل هک شبکه‌های حیاتی ایمن کند و هم چنین صنایع را از خطر جاسوسی حفظ نماید. این نهاد ۸۰ عضو دارد و در زمینه توانایی پدافندی فعالیت می‌کند. کارگروه هم چنین مسئول است تحقیقات دانشگاهی در زمینه امنیت سایبری را افزایش دهد و تعداد دانشجویان دخیل در چنین برنامه‌هایی را بیشتر کند.
۹در سال ۲۰۰۲ مقام حفاظت اطلاعاتی آژانس امنیت (شاباک) تشکیل شد. این نهاد مسئولیت دارد در زمینه حفاظت از شبکه‌های حیاتی رایانه‌ای از تهدیدات تروریستی و خسارت در حوزه اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و هم چنین تهدیدات جاسوسی و افشاگری راهنمایی‌های حرفه‌ای به نهادهای مرتبط ارائه دهد.
۱۰در سال ۲۰۰۹ اسرائیل گنبد آهنی دیجیتال جدیدی را تحت لوای دفتر ملی امور سایبری راه‌اندازی کرد. به گفته نتانیاهو برنامه جهت حمایت از توانایی‌های سایبری اسرائیل در رابطه با حملات سایبری تشکیل شده است و دانش آموزان برتر دبیرستان‌ها را جهت این امر آموزش می‌دهد تا بتوانند حملات سایبری علیه اسرائیل را دفع کنند.
۱۱شاخه سایبری ارتش اسرائیل در سال ۲۰۰۹ و پس از این که ژنرال گابی اشکنازی فضای سایبری را جنگاوردی راهبردی جهت هماهنگ‌سازی و هدایت امور در فضای سایبری نامید شکل گرفت.
۱۲در سال ۱۹۹۷ پروژه زیرساخت‌های دولتی برای عصر اینترنت (تهیلا) راه‌اندازی شد. این طرح تحت نظارت بازرس عمومی وزارت امور مالی هدف داشت خدمات جستجوی ایمن اینترنت در اختیار وزارت خانه‌های دولتی قرار دهد. تهیلا از طیفی از سازوکارها جهت ایمن‌سازی شبکه‌های دولتی استفاده می‌کند و در آغاز امر تیمی از کارشناسان امنیت فناوری اطلاعات در اختیار داشت که محصولات و فناوری‌های برتر جهان را در دسترس خود داشتند. مرکز امنیت اطلاعات دولت اسرائیل نیز در حیطه تهیلا قرار دارد. کار این مرکز نظارت بر حوادث مرتبط با امنیت اطلاعات در سطح جهانی، نظارت بر حملات داخل شبکه علیه اسرائیل، هماهنگی میان آژانس‌های دولتی جهت حل مشکل امنیت اطلاعات، هماهنگی روابط با آژانس‌ها و نهادهای خارج از دولت، و انجام تحقیق و توسعه در این حوزه است. این مرکز هشدارهای امنیت اطلاعات را به سازمان‌هایی که در زمینه فناوری اطلاعات فعالیت می‌کنند و به تهیلا یا آژانس‌های دولتی طبقه‌بندی نشده تعلق دارند اعلام می‌دارد.

اهمیت اقتصادی فناوری اطلاعات و فضای سایبری برای اسرائیل
اسرائیل یکی از پیشرفته‌ترین در جهان در حوزه فناوری اطلاعات به حساب می‌آید. اسرائیل تلاش کرد از حمله اخیر سایبری علیه خود جهت «تشویق شرکت‌ها به تقویت صنایع، بسط سامانه‌های امنیت اطلاعات، و جذب سرمایه‌گذاران خارجی جهت گشایش شرکت‌های بیشتر برای تولید سامانه‌های فناوری اطلاعاتی که به تحرک در اقتصاد راکد اسرائیل کمک می‌کند» استفاده نماید.
براساس به مطالعه‌ای که توسط شرکت بین‌المللی مشاوره مک کینسی انجام شده اقتصاد اینترنتی در اسرائیل به دو حوزه تقسیم می‌شود. بخش بزرگ‌تر بر صنعت ارتباطات و اطلاعات متمرکز است و تولید و فروش تجهیزات، نرم‌افزارها و خدمات را در بر می‌گیرد. بخش کوچک‌تر، که شاهد رشد زیادی است، به تجارت الکترونیک ارتباط دارد. بنا به گفته این مطالعه اقتصاد اینترنتی در اسرائیل نزدیک به ۲۰ میلیارد شکل در سال ۲۰۰۹ تولید داشته که این میزان تقریباً ۶.۵ درصد از تولید ناخالص ملی است.  این رقم اسرائیل را در زمره برترین اقتصادهای اینترنتی جهان قرار می‌دهد.
بی‌شک فضای سایبری یک نگرانی غیرقابل جداسازی از راهبرد امنیتی اسرائیل را تشکیل می‌دهد. این فضا در تلاش‌های امنیت عملیاتی و تلاش‌های نظامی گسترش داشته است.  این هدف چند مقصد را پوشش می‌دهد: کاهش از انزوای جغرافیایی اسرائیل در خاورمیانه،ساختن روابط حسنه با جهان، و تقویت روابط میان مرکز و حاشیه در اسرائیل. مورد آخر در حوزه سیاست اجتماعی کلیدی است و عاملی اصلی در تقویت روابط میان مقامات و مردم به شمار می‌رود.

اهمیت حملات سایبری علیه وب‌سایت‌های اسرائیلی
گروه انانیموس (هکرهای گمنام) تهدید خود را در ۷ آوریل ۲۰۱۳ عملی کرد و با وجود ماهیت محدود این حمله و اثر آن، که اسرائیل در بیان آن کوچک نمایی می‌کرد، توانست شأن یکی از رژیم‌های بسیار پیشرفته و اطلاعاتی جهان را تا حد زیادی خدشه دارد کند. این حملات با وجود ماهیت محدود خود پیام‌های متعددی به همراه داشتند. اولین پیام سیاسی است. مسئله فلسطین همچنان در میان جوانان عرب زنده است، کسانی که توانستند با قطع اینترنت و ایجاد مشکل در آن فصلی جدید از مقاومت در رابطه اسرائیل و فلسطین بگشایند. این مسئله در دل و ذهن آن‌ها زنده است. مسئله دوم مسئله فنی است. اسرائیل می‌تواند با ابزار مجازی آسیب ببیند و توانایی‌هایش لو برود. گنبد آهنین دیجیتال اشکالاتی دارد. گروه‌های دیگر، چه در هیئت کشورها و چه افراد، وجود دارند که می‌توانند به آن صدمه وارد کنند.

اسرائیل نمی‌تواند جلوی حملات سایبری را بگیرد
سومین پیام خطاب به نظامیان بود. اسرائیل و ارتشش تنها کسانی نیستند که می‌توانند حملات این‌چنینی را علیه کشورهای عربی و جهان اسلام انجام بدهند. افزایش حملات سایبری و گسترش آن در سطح اینترنت و همچنین هدف‌گیری نظام‌مند زیرساخت‌های اسرائیل- مثل آب، ذخیره برق، چراغ‌های راهنما، انرژی و نظام بانکی- و به سرقت بردن اطلاعات حساس امنیتی همگی نشان‌دهنده تهدیدی است که باید به فهرست تهدیدهای نظری علیه امنیت اسرائیل اضافه شوند. اسرائیل شاید بتواند از مرزهای جغرافیایی‌اش حفاظت کند ولی وقتی نوبت حمله سایبری فرامی‌رسد مسئله متفاوت است چرا که این موضوع از مرز جغرافیا می‌گذرد، زمان کمی لازم دارد و از خطوط روی نقشه عبور نمی‌کند. لذا اسرائیل در حال آماده‌سازی برای دفع چنین حملاتی است. این حملات می‌توانند با وجود رشد جهانی در حوزه حملات سایبری در آینده نزدیک بارها و بارها تکرار شوند.

فضای سایبری به میدان جنگی جدید تبدیل شده
سؤالی که امروز در اسرائیل مطرح است این است که: اگر تعداد زیادی از هکرها در هماهنگی کاملی از حملات سایبری در کل جهان به این کار دست بزنند و بتوانند به طور بالقوه با نابودی سیستم‌ها، تولیدات و خدمات صدمه به بار آورند چه کار باید کرد؟
فضای سایبری به میدان جنگی جدید تبدیل شده که تهدیدی نو به فهرست تهدیدات متعارف پیش روی جهان امروز اضافه کرده است. بستر تأثیرات این تهدید از مرزهای جغرافیایی و سیاسی فراتر رفته و نکات ضمنی آن در حوزه امنیت ملی کشورها در آینده بسیار مهم است. هکرها اکنون قادرند سرورها را با تقاضاهای مکرر از کار بیندازند و عملکرد آن‌ها را مختل کنند. بسیاری از ارتش‌های پیشرفته جهان اقدامات خود را افزایش داده‌اند و در این زمینه تلاش بیشتری کرده‌اند. آن‌ها نقاط ضعف را مشخص کرده‌اند- برق، آب، حمل و نقل، سامانه دستور و کنترل، فرماندهی نظامی و فناوری‌های پیشرفته جنگی- این‌ها همگی به فضای سایبری وابسته هستند. در فضای امروز اینترنت سامانه‌ها از بین می‌روند، نهادها هک می‌شوند و روسای جمهور سقوط می‌کنند. این مسئله زمانی که با جنگی مواجهیم که توسط دولت‌ها و نظام امنیتشان اداره نمی‌شود تعجب‌برانگیز نیست. این جنگ قرارداد و معاهده نمی‌شناسد و قهرمانان مجازی آن افراد و گروه‌هایی شبیه به سلول‌های خوابی هستند که هر زمان میل داشته باشند بیدار می‌شوند و هر آن گاه که بخواهند دوباره به خواب فرو می‌روند.

پایان